تاریخچه
اولین آدامس Trident در سال ۱۹۶۰ تولید شد. آدامس شیرینی که رسوب دندان‌ها را از بین می‌برد. Tri در اسم این آدامس به دلیل ۳ آنزیمی هستند که رسوبات را از بین می‌برند و dent به خاطر طراحی آن برای سلامتی دندان آدامس Trident بدون شکر می‌شود

فرمول و دستور تهیه آدامس Trident در سال ۱۹۶۴ تغییر کرد شکر از دستور حذف شد و ساخارین جایگزین آن شد. درآن زمان Trident تنها برندی بود که از شکر برای تهیه آدامس استفاده نمی‌کرد. اولین شکلی که برای آدامس بدون شکر در نظر گرفته شد، آدامسی مستطیل شکل بود که رنگی صورتی داشت.
Trident به مدت ۴ سال شعاری با مضمون اینکه از هر ۵ دکتر دندان‌پزشک ۴ دکتر آدامس بدون شکر را به مریض‌های خود برای پیشگیری از بیماری‌های دهان و دندان پیشنهاد می‌دهند داشت. این شعار بر مبنای این موضوع بود که سال‌ها پزشکان بر روی این مسئله تحقیق کرده بودند. در اوایل سال ۲۰۰۰ ((ببینید داخلش چه هست))، ((See what Unfolds)) شعار برند Trident شد.

Trident اصلی یک نوع آدامس بسیار نرم که نوعی شکل مستطیلی خاص و منحصربه‌فرد دارد که با xylitol که نوعی الکل شکر است که باعث نگهداری از دندان می‌شود شیرین شده است. xylitol وظیفه پایین آوردن و میزان کردن PH دهان را دارد. همچنین توسط sorbitol، Mannitol، Aspartame، Sucralose and Acesulfame potassium شیرین می‌شود.

آدامس Trident معروفیت زیادی در دوست دندان بودن دارد زیرا شیرینی آن ضرری برای دندان ندارد.
تنوع و طعم‌های اصلی آدامس Trident دارچین، نعنایی و مدل محبوب آدامس بادکنکی هست، در حال حاضر Trident نزدیک به ۱۲ طعم دارد که در میان آن‌ها شاتوت، بلوبری، هندوانه، و انبه موجود هست.
نوع لایه‌ای Trident بسیار محبوب است که از طعم‌های مختلف میوه در آن لابه لایه استفاده‌شده است. همچنین Trident Splash که نوعی از آدامس است که در درون آدامس مایع ای ژله مانند و طعم دار از میوه‌هایی ترش یا شیرین است که رویه آن از آدامس پوشیده که به‌محض جویدن طعم داخلی آن بیرون می‌آید.

شکلات مارس

شرکت مارس یک شرکت آمریکایی تولید کننده شیرینی و شکلات، غذای حیوانات خانگی و دیگر محصولات غذایی است که فروش سالیانه آن بالغ بر ۳۰ میلیارد دلار بوده و سومین شرکت بزرگ خصوصی در آیالات متحده امریکا می باشد.

دفتر مرکزی این شرکت در فیرفکس ایالت ویرجینیا است و شرکت تماماً متعلق به خانواده مارس می باشد. شرکت مارس در بخش های مختلف کسب و کار مشغول به فعالیت است که شامل شکلات، آدامس، غذای حیوانات خانگی ، نوشیدنی، و… می باشند.

شرکت مارس توسط فرانک سی مارس بنا نهاده شد. او که تهیه شیرینی جات را از مادر خود آموخته بود از سن ۱۹ سالگی شروع به فروش آبنبات کرد. اولین کارخانه آبنبات سازی او در سال ۱۹۱۱ شروع به کار کرد و حدود ۱۰ سال بعد یعنی در سال ۱۹۲۰ شرکت ماروبار را در مینیاپولیس که زادگاهش بود افتتاح کرد و سپس آن را گسترش داد و نام آنرا به مارس تغییر داد. در سال ۱۹۲۳ بر اساس ایده پسرش فورست مارس که تحت تاثیر میلک شیک شکلاتی شکل گرفته بود شکلات میلکی وی را به بازار عرضه کرد که به عنوان پرفروشترین مطرح شد و در سال ۱۹۳۲ شکلات معروف خود یعنی مارس بار را به بازار عرضه کرد.

شرکت مارس کما کان یک شرکت خانوادگی است. این شرکت یکی از شرکتهایی است که به آموزش مدیران خود خیلی توجه دارد و بسیاری از مدیران معروف شرکت های بزرگ قبلا در این شرکت کار کرده و اموزش دیده اند. از این مدیران می توان به مدیر سوپر مارکتهای زنجیره ای ازدا و مدیر ارشد رویال پست بریتانیا اشاره کرد. این شرکت در آمریکا، در ایالتهای متددی از جمله  ایلینویز، کارولینای جنوبی، پنسیلوانیا، نوادا و همچنین در استان اونتاریو کانادا دارای کارخانه است.

در سالهای اخیر شرکت مارس فعالیتهای قابل توجهی در زمینه تولید غذاهای خشک مخصوص حیوانات خانگی انجام داده است که از جمله می توان به تولید محصولات مربوط به ماهی های آکواریم اشاره کرد. همچنین این شرکت در سراسر آمریکا فروشگاه های شکلات فروشی اتل او را افتتاح کرده است که درآنها شکلاتهای مرغوب و درجه یک عرضه می شوند.
از محصولات معروف شرکت مارس می توان به شکلاتهای بونتی، گالاکسی، گالاکسی جواهر، مارس، میلکی وی، تویکس، ام اند ام، اسنیکرز اشاره کرد.

تاباسکو (به اسپانیایی: Tabasco sauce) نام تجاری نوعی سس فلفل تند است. سس تاباسکو در بسیاری از کشورها جزو چاشنی‌های بسیار معروف است و در بیشتر خانه‌ها استفاده می‌شود. تاباسکو را از فلفل قرمز، سرکه، آب و نمک درست می‌کنند و در بشکه‌هایی از چوب بلوط سفید عمل می‌آورند. با اینکه کارخانه اصلی تاباسکو امروزه در لوئیزیانای آمریکاست ولی نام آن از منطقه تاباسکو در مکزیک گرفته شده است.

سس تاباسکو در ۱۶۰ کشور جهان به فروش می‌رسد و در ۲۱ زبان و گویش بسته‌بندی می‌شود. هر روزه در کارخانه آن در جزیره اَوِری لوئیزیانا ۷۰۰،۰۰۰ شیشه سس تاباسکو تولید می‌شود.

آغاز امپراتوري شکلات هاي لينت اند اسپرانگلي
تاريخچه شرکت مشهور «لينت اند اسپرانگلي» از يک شيريني پزي کوچک در شهر قديمي زوريخ سوئيس اغاز مي شود.«ديويد اسپرانگلي»، موسس شرکت «لينت اند اسپرانگلي»، در ابتدا پسر بچه اي فقير و بدون سرپرست بود که براي گذران زندگي خود سال هاي متمادي در شيريني پزي هاي زوريخ شاگردي مي کرد، وي دوره کار آموزي خود را در سال ۱۸۲۰ در يکي از معروف ترين شيريني پزي هاي زوريخ آغاز کرد.در سال ۱۸۸۲ فعاليت هاي شرکت اسپرانگلي جهاني شد به طوري که شکلات هاي قالبي اسپرانگلي، پاستيل ها، شکلات هاي کوفته برنجي شکل و شکلات هايي با طعم بادام سوخته که همگي از محصولات اين شرکت به شمار مي رفتند به کشورهايي از جمله آلمان، اتريش، مجارستان، بلژيک، ايتاليا، روماني، دانمارک، سوئد، نروژ، ترکيه و حتي شرق هندوستان صادر مي شد.رادولف در سال ۱۸۹۲ پس از بازنشستگي، دو مغازه فروش محصولات شرکت اسپرانگلي را به پسر جوان تر خود يعني «ديويد رابرت اسپرانگلي» (David Robert Sprüngli) و مديريت کارخانه را به «جان رادولف اپرانگلي شفرلي» (Johann Rudolf Sprüngli-Schifferli) واگذار کرد.جان رادولف در ابتدا دامنه فعاليت هاي خود را گسترش داد و اقدام به خريد ماشين آلات جديد شکلات سازي کرد، در حدود سال ۱۸۹۰ شرکت اسپرانگلي محصول جديد خود با نام «آلپينا شکلات اليت» (Alpina, Chocolat au lait) را روانه بازار کرد، اين شکلات شيري بر اساس دستور پختي که پيش تر «دنيل پيتر» ( Daniel Peter ) يک شکلات ساز سوئيسي در سال ۱۸۷۵ آن را اختراع کرده بود، تهيه مي شد.

پرینگلز یک برند چیپس سیب زمینی است که اولین بار توسط شرکت P&G تولید و درسال ۱۹۶۸ به بازار عرضه شد. این برند در سال ۲۰۱۲ به شرکت معروف تولید کننده غلات صبحانه (کرن فلکس، …) Kellogg واگذار شد و امروزه در بیش از ۱۴۰ کشور جهان به فروش می رسد و درآمدی سالیانه معادل ۱٫۴ میلیارد دلار به همراه دارد.
چیپس سیب زمینی پرینگلز اولین بار در اکتبر سال ۱۹۶۸ در ایالات متحده وارد بازار شد و حدود ۷ سال بعد عرضه ان در سطح بین المللی شروع شد. حکایتهای مختلفی درباره نام پرینگلز شده است که یکی از آنها مربوط به شخصی به نام مارک پرینگلز می باشد که در سال ۱۹۳۷ روشی در فراوری سیب زمینی را در آمریکا به ثبت رساند و بعداً توسط شرکت P&G برای بهبود مزه سیب زمینی خشک شده و فراوری شده مورد استفاده قرار گرفت. قصه ای دیگر حاکی از آن است که ۲ نفر از کارمندان بخش بازاریابی شرکت P&G در محلی به نام پرینگلز زندگی می کردند و چون از نظر آوا پرینگلز با پوتیتو (سیب زمینی) همخوانی داشته پیشنهاد این اسم مطرح گشته است.

داستان به وجود آمدن پرینگلس اینگونه آغاز شد که شرکت P&G تصمیم گرفت تا چیپس هایی با کیفیت عالی تولید کند که شکایتهای مصرف کنندگان درباره شکسته و خرد بودن چیپس ها، چرب بودن آنها، و کهنه و غیر کریسپی بودن آنرا را مرتفع سازد. در اواسط دهه ۶۰ میلادی یکی از محققین شرکت بنام الکساندر لیپا توانست مزه مورد نظر را پیدا کند و شکل چیپس نیز که یک شکل هایپربولیک پارابولوید است توسط ژنه ولف که یک مهندس مکانیک و نویسنده رمانهای ساینس فیکشن و فانتازی بود طراحی شد.
نکته قابل توجه درباره چیپس پرینگلز این است که این محصول تنها محتوی ۴۲% سیب زمینی است و بقیه آن از موادی چون آرد سیب زمینی، ذرت، برنج و.. تشکیل شده است که با روغن نباتی و امولسیفایر ترکیب شده است. همین موضوع باعث شده است که بقیه تولید کنندگان چیپس سیب زمینی پرینگلس را محکوم کرده اند که اصلا چیپس نیست و به همین دلیل در سال ۱۹۷۵ شرکت مجبور شد که به جای استفاده از لغت ” چیپس ” روی بسته های خود جمله ” چیپس سیب زمینی تهیه شده از سیب زمینی خشک” استفاده کند.
این چیپس در مزه ههای متعددی به بازار عرضه می شود که مزه های اصلی آن شامل کلاسیک، نمک و سرکه، خامه ترش و پیاز، پنیر چدار، سس رنچ و سس باربکیو است. بعضی از مزه ها فقط در بعضی از بازارها عرضه می شوند مثلا کوکتل میگو، پنیری تند و ادویه ای، واسابی (خردل ژاپنی)، بیکن دودی و کاری فقط در بریتانیا و مزه پنیر ماتزارلا با سس مارینرا و فلفل هالوپینو فقط در آمریکا عرضه می شوند.

آدامْس نوعی جویدنیِ مصنوعی است که برای تازه کردن دهان یا بوبَری یا سرگرمی و مزیدن به‌کار می‌رود. در قدیم به گونه‌ای آدامسِ رایج در ایران سَقِّز گفته می‌شد. نام آدامس تلفظ فارسی‌شدهٔ نام مارک آدمز (Adams) است که برروی سقّزهای وارداتیِ اولیه به ایران دیده می‌شد. این آدامس‌ها توسط توماس آدامز امریکایی تولید شده‌بود که از نخستین سازندگان آدامس‌ها به‌شکل امروزی بود. وی آدامس تولیدیِ خود را سقّزِ جویدنیِ نیویورکیِ آدمز  نام گذاشت.

پیشینهٔ آدامس‌های امروزی به دههٔ ۱۸۶۰ میلادی بازمی‌گردد؛ هنگامی که ماده‌ای به نام چیکله (chicle) تولید شد.

در قدیم صمغ به‌دست‌آمده از قطران پوست درختِ غان را می‌جویده‌اند. پارافین هم یک پایهٔ آدامس رایجِ دیگر بود، گرچه نمی‌توان آن را تا زمانی که در دهان گرم و مرطوب شود، جوید.

مواد تشکیل‌دهندهٔ آدامس عبارتند از پایهٔ آدامس (۳۰٪)، شیرین‌کننده‌ها (۵۹٪)، شیرین‌کننده‌های قوی (۰٫۵٪)، نرم‌کننده‌ها (۲٪)، شیرهٔ ذرت (۱۰٪)،طعم‌دهنده‌ها (۴٪)، اجزاء فعال (۵٪) و رنگ‌های خوراکی.

آدامس‌های ویژه:

۱- آدامس نیکوتین‌دار ۲- آدامس بادکنکی ۳- آدامس‌های حاوی ویتامین‌ها، که ویژهٔ کودکان تهیه می‌شود.

دیلما(Dilmah) نام یک برند از چای سیلان است. این شرکت در سال ۱۹۷۴ توسط مریل جی. فرناندو تأسیس شد. نام دیلما با ترکیب حروف اول نام فرزندان فرناندو و دیلان و مالیک انتخاب شد. چای دیلما در بیش از ۱۰۰ کشور از جمله استونی، انگلستان، ترکیه، لیتوانی، پاکستان، لهستان، روسیه، مجارستان، کانادا، شیلی، آفریقای جنوبی، استرالیا، اندونزی، ژاپن و نیوزیلند در دسترس است.

شکر از جمله تولیدات استراتژیک مطرح جهانی و از محصولاتی است که طیف وسیعی از مصرف کنندگان مختلف شامل مصارف خانگی، صنایع غذائی، صنایع داروسازی و غیره را در بر می گیرد که هر کدام نیازمند محصولی با استانداردهای ویژه خود هستند.

تاریخچه شکر قهوه ای در ایران و جهان

تاریخچه شكر قهوه ای تصفیه نشده به اواخر قرن ۱۸ برمی گردد. در آن زمان كه تولید و مصرف شكر سفید شروع شده بود مردم اروپا و برخی از كشورهای آسیائی به خصوص ایران، شكر ناخالص تولید شده را كه اغلب رنگی تیره داشت به عنوان درمان برخی از بیماری ها مصرف می نمودند. بعدها دانشمندان با آنالیز این ماده دریافتند نه تنها چنین ماده ای اثر طبی ندارد بلكه با وجود برخی از میكروارگانیزم های مضر درآن غیر قابل مصرف است و باید تصفیه و استفاده گردد. در این راستا در سال ۱۹۰۰ میلادی یكی از بهترین كتب مربوط به مواد غذائی نوشته شده كه در آن چگونگی خصوصیات شکر قهوه ای توضیح داده شده است.

در چند دهه گذشته دانشمندان و قند سازان ماهر توانستند با تركیبی از شكر تصفیه شده طبیعی و لایه نازک از ملاس به تولید نوعی شكر قابل مصرف دست یابند كه شكرقهوه ای نامیده شد. مردم خاورمیانه و آسیا حدود یك دهه پیش با شكر قهوه ای خوراكی که در اروپا تولید گردید آشنا شدند.

ارزش غذائی شكر قهوه ای 

صد گرم شکر قهوه ای حاوی حدود ۳۷۰ کالری است درحالی که در شکر سفید این مقدار به ۴۰۰ کالری می رسد. با توجه به ساکارز و کالری کمتر در شکر قهوه ای(نسبت به شکر سفید ) مصرف آن توصیه می شود و طبیعت عصاره آن برای سلامت افراد مفید است.

نگهداری شكر قهوه ای

برای جلوگیری از سفت شدن شكر قهوه ای كه دارای حدود ۲ درصد رطوبت می باشد آن را در ظروف كاملا بسته ای كه در آن هوا نفوذ نكند قرار داده و بهتر است در یخچال نگهداری شود.

موارد مصرف شكر قهوه ای 

شكر قهوه ای علاوه بر مصارف خانگی در شیرینی پزی و به خصوص پخت انواع كیك به ویژه در كشورهای توسعه یافته مصرف فراوانی دارد. این ماده بر حسب كیفیت، مزه، بوی و قوام آن در تركیبات شیر، بستنی، خامه، شیرینی و مخلوط های انواع كیك و بستنی به كار می رود.

در اروپا و امریكا به این نتیجه رسیدند كه شكر قهوه ای برای شیرینی پزی ، مربا،  کیک و تارت و پای میوه به مراتب بهتر از شكرسفید می باشد.

این شكر با وجود مقدار شیرینی مطبوع آن دارای انرژی(كالری)كمتری نسبت به شکر سفید است و طعم و بوی آن به لذیذ شدن این فرآورده ها می افزاید.

تاریخ آغاز به کار استارباکس به سال ۱۹۷۱ باز می گردد، زمانی که اولین فروشگاه در سیاتل واشنگتن افتتاح شد.

جری بالدوین، زو سیگل و گوردون بوکر ایده ی ساخت این برند را از آلفرد پیت یکی از چهره های معروف درعرصه ی قهوه گرفتند، این فروشگاه کار خود را با فروش دانه های قهوه و همچنین دستگاه های قهوه ساز شروع کرد.بعد از حدود ۱۰ سال هوارد شولتز به عنوان مدیر عامل در این شرکت شروع به کار کرد و به این نتیجه رسید که باید علاوه بر فروش انواع قهوه ساز و قهوه در فروشگاه های خود، قهوه سرو کند.در ابتدا او موفق به متقاعد کردن دیگر شرکا نشد، و  آنها معتقد بودند قهوه باید در منازل افراد سرو شود، بنابراین شولتز تصمیم گرفت به تنهایی راه خود را ادامه دهد. او در ابتدا این ایده را در کافی شاپی که به نام “ایل جورناله”نام گذاری کرده بود در سال۱۹۸۶ آغاز کرد.

یک سال بعد بالدوین و دیگر فروشندگان استارباکس همچینین شولتز که حال دیگر نام کافی شاپ خود را به استارباکس تغییر داده بود به سرعت شروع به گسترش استارباکس در کشورهای دیگر کردند.پس از پیروزی و معروفیت فروشگاه سیاتل، این فروشگاه زنجیره ای در ایالات متحد و سپس در سطح بین المللی گسترش یافت.اولین کشوری که بعد از آمریکای شمالی این فروشگاه زنجیره ای را تاسیس کرد ترکیه بود و بعد از آن ژاپن که تا به امروز هم یکی از قابل توجه ترین فروشگاه های استارباکس را دارد.

در طول تاریخ استارباکس،شرکت های گوناگونی خریداری و یا تشکیل شدند، مانند شرکت پیت و سیاتل که از بهترین ها در قهوه به شمار می روند.در سال ۱۹۹۰ استارباکس به مرحله رسیده بود که به کارکنان خود سهام ارائه می کرد و به سمت عمومی شدن پیش می رفت.

تا به امروز استارباکس بیش از ۱۷۰۰۰ فروشگاه خود را در ۵۵ کشور در سراسر جهان گسترش داده است.بزرگترین حضور آنها هنوز هم در ایالات متحده و حدود ۱۱۰۰۰ فروشگاه است

لوگوی ابتدایی این شرکت ابتدا به صورت یک معرق کاری از پری دریایی با دو دم بود که در طول زمان دستخوش تغییرات فراوانی شد،اکنون نسخه ی مدرن این لوگو به گونه ای است که موهای این پری دریای تمام بدنش را پوشانده.نام این برند از اولین همسر کاپیتان آهاب،به نام “Starbuck” شخصیتی که در رمان کلاسیک Moby Dick”” وجود داشت گرفته شده است.

پاستیل در دهه ۱۹۲۰ توسط یک کارگر ساده اختراع شد، ماجرا از این قرار بود که هانس ریگل کارگر ساده یک کارخانه آبنبات‌سازی و البته صاحب تجربه‌های زیاد در زمینه شیرینی‌پزی و قنادی برای کسب درآمد بیشتر در آشپزخانه خانه خودش آبنبات‌های خانگی درست می‌کرد که خیلی خوشمزه و پرطرفدار بود و به همین دلیل بعد از مدتی نام «هاریبو»را برای آبنبات‌هایش انتخاب می‌کند که خیلی زود بر سر زبان‌ها می‌افتد. او همیشه برای بالا بردن میزان فروش محصولاتش ایده‌های خلاقانه‌ای را عملی میکرد و به همین دلیل یک‌بار تصمیم گرفت، از طعم میوه که آن روزها پرطرفدار بود همچنین مقداری ژلاتین برای قوام بیشتر آبنبات‌ها استفاده کند. البته او قصد داشت در شکل و ظاهر آبنبات‌ها هم که آن زمان همگی گرد و ساده بود، تنوعی ایجاد کند و به همین دلیل آنها را در قالب‌های خرسی شکل که کمی قدبلندتر و لاغرتر از خرس‌های امروزی هاریبو بودند ریخت. این آبنبات‌ها برخلاف ظاهر سفت و محکمی که داشتند، کش می‌آمدند و خیلی زود در میان بچه‌ها و حتی بزرگ‌ترها محبوب شدند و به این ترتیب ثروت فراوانی را برای هانس به ارمغان آوردند.
امروز با گذشت نزدیک به یک قرن از تولد خرس‌های هاریبو، این آبنبات‌های ژلاتینی هنوز پرطرفدارند و خیلی‌ها آن را به عنوان میان‌ وعده‌ای کم‌کالری و کم‌شیرین می‌شناسند.

})
X